Category Archives: Ηχώ στο Χάος

ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΚΛΕΙΣΤΕ ΕΡΜΗΤΙΚΑ…

Καὶ τώρα, κλεῖστε ἑρμητικὰ τὶς θύρες. Τελειώσαν
ὅλα. Νὰ φύγουν κι οἱ στερνοί, νὰ μείνω μοναχή μου.
Ὅλα δικά μου ἦταν ἐδῶ μέσα κι᾿ ὅλα μοῦ λείψαν
κ᾿ ἔμεινε τόσο ἀπίστευτα μοναχικὴ ἡ ψυχή μου.

Νὰ φύγουν ὅλοι! Ἀκάλεστοι κι᾿ ἂς ἤρθανε μὲ δῶρα.
Τίποτε δὲν ἐταίριασε στὴν ἐξαίσια γυμνότη
ποὺ μὲ τριγύριζε λαμπρή. Μεγαλειώδεις πλάνες
ποὺ ἐμπρός τους μὲ ταπείνωσαν ἱκέτη καὶ δεσμώτη.

Τώρα προφητικὰ σημαίνει ἡ μυστικὴ καμπάνα
τοῦ «Δείπνου». Ὁ Μέγας Φίλος μου μηνᾶ τὴ θέλησή του
ναρθῆ. Κι᾿ ἂν πάντοτε ἔλειπεν, ὅμως μέσ᾿ στὴν καρδιά του
ἄξια τῆς πίστης μου ἔφεγγε τρισάξια ἡ θύμησή του.

Γιὰ τὴ μεγάλη ἀναμονὴν ἑτοιμασία θ᾿ ἀρχίσω
Ζωντάνεψε στὶς φλέβες μου ἡ εὐγενικὴ γενιά μου.
Τὰ χέρια μου τῆς προσευχῆς, ἕτοιμα νὰ συντρίψουν.
Φραγγέλιο ἡ ἀσυμβίβαστη, περήφανη ἀπονιά μου,

Κ᾿ ἔτσι θὰ νοιώσω, μὲ σεμνὰ χαμηλωμένα μάτια,
νὰ πέφτη ἀπὸ τὸ βάθρο του κ᾿ ἕνας θεὸς ὡραῖος
ποὺ εὔκολα μὲ ψαλμοὺς λατρείας βασίλεψε καὶ μένει
ἀκόμα λαμπροστέφανος κι᾿ ἀνύποπτα μοιραῖος.

Ἔρχεται! Ἀκούω ποὺ χτυπᾶ πιὸ βιαστικὰ ἡ καμπάνα.
Εἶμαι ἕτοιμη. Μονάχη της τὸ τέλος ἀντικρύζει
πιὸ γρήγορο, στὸν πόθο της ἡ τραγικὴ ψυχή μου,
ἀμφίβολη ἂν τὴ πίστεψεν Αὐτὸς ποὺ τὴ γνωρίζει.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος

ΧΑΙΡΕ, ΡΥΘΜΕ ΚΑΙ ΡΙΜΑ…

Χαῖρε, Ρυθμὲ καὶ Ρίμα.
Σᾶς χαιρετίζω,
πιὰ δὲν ὁρίζω
τὴ φωνή μου.
Ξεφεύγει παραλήρημα.
Σᾶς σμίγω μὰ ἡ πνοή μου
δὲ φτάνει, σπᾶ.

Σκοπέ, σ᾿ ἀφήνω. Ἦχε, Τραγούδι
μ᾿ ἀφήνετε. Τὴ μονάχη
χορδὴ μάταια κρούω στὴ λύρα μου.
Νἄχῃ μόνο ἕνα «χαῖρε»
νἆναι μονάχη του «χαῖρε» ἡ χορδὴ
στὴν καρδιά μου!

Πᾶνε τὰ ὡραῖα, τ᾿ ἁγνά, ἡ ζωή.
Ἀδιαφορία στῆς ἀγάπης τὰ μάτια.
Κακίας μεθύσι στὸ χαλασμὸ
τοῦ ὅ,τι ἀπομένει,
στὸ μαρασμὸ ποὺ ἔχει ἀνθίσει
μέσα μου κ᾿ ἔξω-κισσοῦ πλημμύρα,
σημαία ἀποκλεισμοῦ!

Πᾶνε τὰ ὡραῖα, τ᾿ ἁγνά, ἡ ζωή.
Γλυκὲ Σκοπέ, δὲ μοῦ ἀντέχει
ἡ φωνή.

Νὰ τραγουδῶ
τὸ θάνατο τὴ δυστυχία,
νὰ λησμονῶ
τῆς χαρᾶς τὴν ἀγάπη,
δὲ θέλω. Ἂς σβήσω
σφιχταγκαλιάζοντας τὴ χορδὴ ποὺ μοῦ μένει
νὰ μὴ σημαίνη
γλυκὰ στὸ Θάνατο κι᾿ αὐτὸς ἀργεῖ
μὲ ἰδιοτροπία ἐρωμένου!

Σᾶς χαιρετίζω,
Σκοποὶ ὅπου πᾶτε, μὴ μὲ ξεχνᾶτε.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Γατούλα, μὲ τῆς ράτσας σου χαμένα τὰ σημάδια,
ἀδιάφορη, παράξενα ψυχρὴ
καὶ κάποτε ποὺ μοιάζεις θλιβερή,
τί τριγυρνᾶς σὰ φάντασμα στὴν πλάση μας τὴν ἄδεια;

Εἶνε γιατί δὲ βρέθηκες σὲ κύριο κανένα,
νὰ παίρνης ἀπὸ χέρι τὴν τροφὴ
καὶ σοὔλειψε ἔτσι ἐκείνη σου ἡ κρυφὴ
χαρά, πὼς κάποιος νιάζεται φτωχούλα μου γιὰ σένα;

Ἢ μήπως τάχα γνώρισες δὼ μέσα τὸ μοιραῖο
καὶ τὴ φιλοσοφία τὴν πικρή;
Μαντεύω πὼς ἀκόμα εἶσαι μικρὴ
καὶ θὰ μποροῦσες εὔκολα νἄσουνα κάτι ὡραῖο.

Κι᾿ ὅμως σὲ βλέπω ἀδιάφορη στὸν ἔρωτα κι᾿ ἀκόμα
καὶ στὰ τυχαῖα παιδιά σου βαρετή.
Πῶς νὰ τὸ μάθω τὸ ἄδικο «γιατί»
ποὺ ἔπνιξε τὴ φωνίτσα σου μέσ᾿ στὸ κλειστό σου στόμα;

Σὲ διώχνει καὶ τὸ χάδι μου κ᾿ ἡ φιλικὴ μιλιά μου.
Εἶσαι ὅλη τόλμη κι᾿ ὅλη δισταγμό.
Τὸ νοιώθω, καθὼς μπαίνεις, καὶ κρεμῶ
εὐγενικὴ κι ἀδιάφορη στοὺς τοίχους τὴ ματιά μου.

Ἔρχεσαι σὰν ὑπόσχεση, πάντα τὴν ἴδιαν ὥρα
καὶ κάθεσαι μὲ μίαν ἱερὴ σιγή.
Ἂν σηκωθεῖς, «γιὰ τίποτε στὴ γῆ»
δὲ σὲ κρατῶ σὰ νὰ κινᾶς γιὰ τῶν νεκρῶν τὴ χώρα.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος

ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΔΕΛΦΟ» ΜΟΥ, ΤΟΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΚΟΙΝΟΒΑΤΗ

Τὴν ψυχρή σου γούνα ἀναπαύεις
στὶς στοῖβες τῶν παλιῶν βιβλίων τώρα,
καημένε μου, κι ἀναθυμᾶσαι
τὰ χάδια ποὺ σοῦ λείψαν καὶ τὰ δῶρα.

Στὴν περιφρόνηση ἐσὺ ἀντέχεις
ὅμως κι᾿ ὅλο καὶ πιὸ ψηλὰ στυλώνεις
φλεγματικά, πελώρια μάτια,
τὴν τραγική σου τύχη νὰ λυτρώνης.

Παράξενα ἄσχημο ἐσὺ πλάσμα
χωρὶς ψυχή, μιλᾶς μὲ τὴν ψυχή μου
γιὰ τὴν συμπάθεια, γιὰ τὴν τύψη
καὶ κάποτε μία δύναμη εἶσαι ἐχθρή μου.

Καὶ σὲ ἀποφεύγω σὰν τὴν τύψη,
πλάσμα ἀπὸ γούνα, σὲ φοβᾶμαι τόσο!
Φοβᾶμαι ἀστεῖε σκοινοβάτη
μήπως καὶ μὲ τὴ σκέψη σ᾿ ἀνταμώσω.

Ποιὰ μοίρα σ᾿ ἔστειλε σὲ μένα!
Νερομπογιὰ τὸ μάτι σου καὶ βάφει
τυπώματα μέσ᾿ τὴν ψυχή μου.
Λησμονημένοι ἀνοίγουν τάφοι.

Ἐξόριστε, ποὖχα γελάσει
μαζί σου παίζοντας, στ᾿ ἀλήθεια
ἡ ἀσκήμια σου μ᾿ ἔχει νικήσει,
τὸ γέλιο μου μοῦ βάρυνε τὰ στήθια.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος

Σ᾿ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ

Αὐτὸν τὸν καταδίωκε ἕνα πνεῦμα
στὶς σκοτεινὲς ἐκτάσεις τῆς ζωῆς του.
Οἱ ἀσχολίες του, οἱ χαρές του, σ᾿ ἕνα νεῦμα
προσχήματα γινόνταν τῆς ὁρμῆς του.

Τὰ ὡραῖα βιβλία, ἡ σκέψη, ἕνα ὁρμητήριο
λίγες στιγμές· βίαιος στὸν ἔρωτά του.
Ὕστερα γέμιζε ἡ ὄψη του μυστήριο
καὶ τίποτε δὲν ταιρίαζε κοντά του.

Ἕνας περίεργος ξένος ἐπλανιόταν
ἀνάμεσό μας, μ᾿ ὄψη ἀλλοιωμένη.
Τὴν ὑποψία μας δὲ μᾶς τὴν ἀρνιόταν
πὼς κάτι φοβερὸ τὸν περιμένει.

Ἦταν ὡραῖος παράξενα, σὰν κείνους
ποὺ ὁ Θάνατος τοὺς ἔχει ξεχωρίσει.
Δινόταν στοὺς φριχτότερους κινδύνους
σὰν κάτι νὰ τὸν εἶχε ἐξασφαλίσει.

Ἕνα πρωί, σὲ μία κάρυνη θήκη
τὸν βρήκαμε νεκρὸ μ᾿ ἕνα σημάδι
στὸν κρόταφο. Ἦταν ὅλος σὰ μία νίκη,
σὰ φῶς ποὺ ρίχνει γύρω του σκοτάδι.

Εἶχε μία τέτοια ἁπλότη καὶ γαλήνη,
μία γελαστὴ μορφὴ ζωντανεμένη!
Ὅλος μία εὐχαριστία σὰ νἆχε γίνει.
Κ᾿ ἡ αἰτία τοῦ κακοῦ σημαδεμένη.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος

ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ

Τὴν κάμαρά μου γέμισαν τὰ φωτεινά σας μάτια.
Ἕνα ἄνθος ἐπιτάφιον ἡ ἀγάπη σας ποὺ πῆρα,
λυπητερὰ λικνίζεται στὴ λιγοστὴ πνοή.
Πόση εὐτυχία στὴ θλίψη σας γιὰ τὴ βαριά μου μοίρα,
πόση χαρὰ ποὺ ἀπόμεινε στὴν ὕστερη ζωή!

Κ᾿ ἡ μουσικὴ τῶν στίχων σας τί θὰ μοῦ φέρη ἀκόμη;
Πόση καρδιὰ θὰ μοὔπρεπε νὰ σᾶς δεχτῶ σὰ χάρη
χειμωνικὰ χαμόγελα καὶ ρόδα ἑσπερινά.
Ὤ, ἂς ἔρθη στὸ σκοτάδι του ὁ Χάρος νὰ μὲ πάρη,
ἐνῶ θἆναι τὰ μάτια σας κοντά μου φωτεινά.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος

Σ᾿ ΕΝΑ ΦΙΛΟ

Θαρθῶ ἕνα βράδι, στρέφοντας στὸ δρόμο ποὺ μὲ παίρνει,
θαρθῶ νὰ σ᾿εὕρω μοναχὸν μὲ τὸ παλιὸ ὄνειρό σου.
Ἡ Ἑσπέρα τὶς λεπτὲς σκιὲς νωχελικὰ θὰ σέρνη,
περνώντας στὸ μοναχικὸ μπροστὰ παράθυρό σου.

Στὴ σιωπηλή σου κάμαρα θὰ μὲ δεχτῆς καὶ θἆναι
βιβλία τριγύρω σὲ σιωπὴ βαθιὰ ἐγκαταλειμμένα.
Πλάι πλάι θὰ καθήσουμε. Θὰ ποῦμε γιὰ ὅσα πᾶνε,
γιὰ ὅσα προτοῦ τὰ χάσουμε μᾶς εἶνε πεθαμένα,

γιὰ τὴν πικρία τῆς ἄχαρης ζωῆς, γιὰ τὴν ἀνία,
γιὰ τὸ ποὺ δὲν προσμένουμε τίποτε ν᾿ἀληθέψη,
γιὰ τὴ φθορά, καὶ σιγαλὰ στὴ σκοτεινὴ ἡσυχία
θὰ σβήση κ᾿ ἡ ὁμιλία μας κ᾿ ἡ τελευταία μας σκέψη.

Μὰ ἡ νύχτα στὸ παράθυρο θαρθῆ νὰ σταματήση
Μύρα κι ἀνταύγειες ἀστεριῶν κι᾿ αὖρες θ᾿ ἀνακατέψη
μὲ τὸ μεγάλο κάλεσμα ποὺ θ᾿ ἀποπνέη ἡ Φύση,
μὲ τὴν καρδιά σου ποὺ ἡ σιωπὴ δὲ θὰ τὴν προστατέψη.

Σχολιάστε

Filed under Ηχώ στο Χάος